rillaarse bikers
rillaarse bikers

MTB wedstrijd 't Dorpsgenot

mtbraceDe laatste zaterdag van januari knoopte men in Rillaar terug aan met een oude (en helaas een tijd verloren gegane) traditie, de organisatie van een cyclocross. Zoals het een echte cyclocrossdag beaamt, stonden er diverse wedstrijden in verschillende categorieën op stapel. De eerste daarvan was voor onze club direct ook de belangrijkste: een MTB wedstrijd. Koning winter was al enige dagen flink in het land geweest, het kwik was al tot voorbij de twee cijfers onder nul gegaan en de voorspellingen waren dat deze zaterdag nog een laatste sneeuwprik verwacht mocht worden (en helaas voor de deelnemers hadden Frank en Sabine gelijk). Rillaarse Bikers zijn niet allemaal van het moedigste type, dus de excuses om niet deel te “kunnen” nemen waren dan ook talrijk: gaande van de immer te verwachten “ik ben ziekjes” tot de al wat meer originele “ik moet op de kinderen passen want mijn vrouw is er niet” tot zelfs bikers die hun baas gevraagd hadden om toch maar aub zaterdag te mogen komen werken. Gelukkig waren er toch nog 5 exemplaren aan de start geraakt om onze rood/zwarte kleuren te verdedigen. Eerste conclusie, aan de start moet nog gewerkt worden. Nadat zowat het gehele peloton voorbij was, volgden pas de Rillaarse Bikers. Oude diesels die met het winterweer duidelijk de nodige startproblemen hadden dus. Wat ook voorspelbaar was, onze Bert VC die als eerste Rillaarse Biker terug het bos uitkwam om zich in de voorste regionen te settelen en daar de volgende 40 minuten ook te blijven. Al in de eerste ronde in een bocht kon men getuige zijn van een "schoudertje zet" tussen Jelle en Geert B., van het kaliber waar je bij andere wintersporten zoals ijshockey 2 minuten voor op de strafbank zou belanden. Aan de klimtechniek van Stefan te zien, bleek zijn nieuwe Zanata-technologie duidelijk bestand tegen winterse temperaturen (we doelen hiermee op de elektrische motor in de zadelbuis, waar het in het geruchtencircuit van gonsde). Stefan toonde zich de naam “dieselmodel” echt wel waardig; als voorlaatste RilBiker in de eerste ronden, om zich dan in de laatste ronde bij Jelle te komen mengen in de strijd om RilBike zilver. Danny had van in het begin zijn (slim) plan al uitgedokterd: niet teveel snelheid maken, zodat hij in het bos goed kon zien waar de jenever en Jägermeister werd geschonken (tx Koen). Op een gemiddelde zondag is het tijdens de après tussen sommige clubleden al dikwijls een discussie van jewelste over bandenprofielen en bijhorende optimale spanning. Diegene die hier vandaag de afdalingen van de Hazeberg gezien hebben (soms de combinatie fiets mét rijder, soms vonden de twee apart hun weg naar beneden) konden er al geld op inzetten dat er materiaalgewijs nog flink wat voer voor discussie zou zijn. Hoe dan ook, respect voor alle deelnemers vanwege deze supporter. Volgend jaar gaan we voor het hoogste schavot in het clubklassement ! Voor meer info en uitslagen, zie http://wtkempen.brinkster.net/